Lees en leer hoe Sander NLP toepast bij groepen studenten

Leuk Sander dat we in gesprek gaan. Neem ons even mee, wanneer heb je bij ons de NLP-opleiding gedaan en wat voor rol had je toen qua werk?
In 2021 heb ik de NLP Practitioner afgerond en in 2024 de NLP Master Practitioner. Tussendoor ben ik nog begeleider geweest bij de Practitioner. Ik werk nog steeds als vaardigheidstrainer bij Avans Hogeschool. Daar gaf ik met name trainingen op het gebied van communicatie, en sinds de NLP-training ben ik me steeds meer gaan toespitsen op veerkracht en mentale weerbaarheid in de vorm van ervaringsonderwijs. Dus waar het kan, neem ik mensen naar buiten om dingen te ervaren in plaats van erover te vertellen. Bij voorkeur in de natuur.

Wat was voor jou de aanleiding om met NLP te beginnen?
Een paar jaar voor de Practitioner begon ik met het trainerschap. Mijn manier is door er gewoon in te springen en te leren door doen en door naar anderen te kijken. Echter voelde ik wel behoefte aan een stevigere basis; een framework om vanuit werken, en daarnaast ook een basis van ervaring in training en coaching. Na navraag in mijn netwerk, kreeg ik via twee verschillende routes een linkje naar het IEP. Er is een groot aanbod aan NLP in Nederland maar vanwege de positieve ervaring van anderen, en omdat het IEP de grondleggers zijn van NLP in Nederland, was de keuze snel gemaakt.

Met welk vraagstuk, met welk doel kwam jij binnen? Wat wilde jij vooral uit de opleiding halen?
In eerste instantie kwam ik binnen met een beroepsmatige vraag: ik wilde me zelfverzekerder voelen als trainer en als coach. Ik wilde een theoretische achtergrond en mijn vaardigheden verbeteren. Toen ik begon, kwam ik erachter dat de opleiding ook nog best wel een persoonlijke component had. Mijn dochter was destijds 2 jaar, dus dat gaf nog best wel wat ruis in het gezin. Soms was er onrust. Slaapgebrek. De balans was thuis verstoord. Aan dat persoonlijke vraagstuk heb ik heb ik in de opleiding veel gewerkt. Zakelijk en persoonlijk kun je naar mijn idee ook niet los van elkaar zien, Pas wanneer thuis en werk voor mij in balans zijn, voelt het dat ik met de juiste dingen bezig ben.

Welk inzicht staat je het meest bij? Wat was zo’n moment in de opleiding dat je dacht, hier verandert echt iets?
Eén moment uit de Practitioner herinner ik me heel goed. Er was een demonstratie met Anneke Meijer, ze is er helaas niet meer. Anneke was een dag als gasttrainer aanwezig en zij demonstreerde de Circle of excellence. Ik zag mijn kans schoon en heb meteen mijn hand opgestoken voor de demonstratie. Daar kwam een beeld op, dat is me altijd bijgebleven. Het was een beeld dat ik ook wel min of meer kende. Een beeld rondom een kampvuur met daaromheen schimmen van mensen. Ik zag het en voelde toen heel duidelijk oké, dit wil ik nog veel vaker gaan doen. En het is ook veel vaker gebeurd sindsdien. Het is een mooie symboliek, waarin heel veel dingen samenkomen voor mij. Dat beeld bestendigde voor mij een gevoel van, hé, je bent op de juiste weg.

Dat gevoel heb ik in beide opleidingen veel gehad: ik ben de juiste dingen aan het doen. Dit is het juiste pad. Het staat symbool voor heel veel dingen die daarna in beweging zijn gekomen. Ik ben anders over mezelf gaan denken. Ik ben gewoon goed in wat ik doe. Ik ben enthousiast en ik ben authentiek en ik doe het met liefde. Die inzichten hebben ontzettend geholpen om dat voor mezelf te bestendigen.

En wat is er veranderd in jouw werk of in je privéleven sinds de opleiding?
Privé is er wat meer berusting en innerlijke vrede. Ik voel minder conflicten in mezelf en meer berusting dat ik op het juiste pad zit. Ik kijk meer naar mezelf, vanuit de vooronderstelling ‘de betekenis van je communicatie is de reactie die je krijgt’. Ik ben bewuster hoe ik thuis communiceer met mijn vrouw en dochter.

Ik ben ook veel meer gaan staan voor waar ik in geloof. Ik ben onder andere door NLP erachter gekomen wat ik echt belangrijk vind. Ik ben heel erg gaan staan voor ervaringsonderwijs. Ik heb het uit de grond proberen te stampen. Daar heb ik echt stappen in gezet. Ik vind het belangrijk dat studenten dingen ervaren buiten de deur of een hele nieuwe ervaring krijgen binnen de deur. Daarin heb ik mensen weten te inspireren. Dat is wel heel tof. Van een collega kreeg ik laatst tijdens een waarderingsspel het woord ‘motor’ terug. “Mensen die in jouw omgeving komen, voelen jouw enthousiasme en de warmte die jij geeft, ze voelen zich aangestoken om dingen te gaan ondernemen”. Dat raakte mij toen wel. Ik ben niet alleen bezig om dingen te doen die ik leuk vind. Maar kan ik anderen ook helpen om daar een stap in te zetten?

In de opleiding heb je veel dingen geleerd, technieken, vaardigheden en wat is iets wat je veel toepast? En, hoe doe je dat?
NLP zie ik als een hele mooie grabbelton, er zit zoveel in. Met zachtheid naar jezelf en met zachtheid naar de wereld om je heen kijken, oordeelloos leven. Er is niet één waarheid en het is ook prima om niet alles te weten. Wat vind ik belangrijk? Waar ben ik van overtuigd? Hoe kan ik andere mensen daarmee bereiken? Dat is een mooi pad.

Je leert technieken en je je krijgt ook een spiegel voorgehouden over hoe je communiceert en wat de effecten daarvan zijn op anderen. Al die dingen samen hebben mij geholpen om mijn eigen weg te vinden en daarin ook dingen te accepteren.

Qua modellen gebruik ik vaak de logische niveaus, de structuur van de ervaring. Het dissociatief en associatief werken gebruik ik veel. En het vergippen (=een geleid intern proces met een hele groep tegelijk) van een oefening die we deden over logische niveaus heeft veel effect gehad op mij. Zonder dat je interactie hebt op dat moment, en dat iedereen in stilte een proces doorloopt. Dat is wel iets wat in mijn werk heel sterk zit, omdat ik heel vaak met groepen werk en niet zoveel één op één. Ik heb het vertrouwen en het geloof dat als je zoiets doet, dat er iets gebeurt bij de ander. Ik heb veel minder controle wat er gebeurt dan wanneer je één op één met een cliënt werkt. Als je mensen maar de ruimte geeft en bepaalde stappen laat doorlopen en laat nadenken. Iedereen haalt zijn eigen betekenis eruit. Dat raakt voor mij de essentie van NLP. De kaart is niet het gebied. Het is niet goed of fout, dat is gewoon hun manier en dat is oké. En dan ben ik vervolgens geïnteresseerd in ’wat doet het met jou?’.

Heb je een voorbeeld van hoe je dit toepast?
Dit doe ik vooral in de hikes, een soort van verbastering van ‘change personal history’, het werken met een tijdlijn. Ik vraag mensen ‘denk eens na over een vraagstuk in je leven waar je nu mee zit. Of iets wat niet helemaal is, zoals je het wil’. Ik vraag hen om gewoon mijn stem te volgen. ‘Volg mijn instructies in stilte op’ en ik geef ook vaak al mee ‘alles is oké’. ‘Het is oké als je de weg even kwijtraakt in mijn verhaal of dat het niet helemaal lukt, wees niet hard naar jezelf, het kan gebeuren’. Dus ik benader hen met heel veel zachtheid. Zo begin ik een oefening. ‘Visualiseer vervolgens een tijdlijn op de grond. Kijk naar je tijdlijn en stap op de lijn waar je nu bent, en voel, dit is mijn vraagstuk. Om vervolgens naar het verleden te kijken en een kindversie van jezelf te zien. Speels en onbevangen. Loop er maar eens heen en voel jezelf weer jong worden en speels’ en dan ben ik wat sturend in mijn woorden.

‘Ga in dat kind staan en doorleef dat en draai om naar de toekomst en kijk dan naar die versie uit het heden. Kijk maar eens hoe ver die persoon daar al is. Hoeveel die is gegroeid en hoe goed die is in dingen en hoe warm en compleet. Loop er maar heen. En terwijl je naar de versie loopt uit 2026, merk hoe je completer wordt. Hoe alle ervaringen je verrijkt hebben en je een mooier mens hebben gemaakt’ en dan ben ik sturend in echt het positieve.

‘Oké en kijk dan naar de toekomst en zie dan aan het eind van die levenslijn een oude rimpelige versie van jezelf. Die bij een haardvuur zit in een schommelstoel of op een veranda. Of wat voor beeld bij je opkomt. Loop daar eens langzaam heen op de tijdlijn vooruit, stapje voor stapje. Ga daar zitten en voel hoe dat is om je vervolgens om te draaien en dan met weemoed terug te kijken naar de versie uit 2026 en dat je merkt hoe je met een glimlach op je gezicht, doe ook echt maar die glimlach op je gezicht, hoe je dan kunt terugdenken aan dat er ooit een versie van jezelf was die dat issue had. Dat je dat met zachtheid kan zien. Oh ja, ooit had ik dat vraagstuk. Lach daar maar even om’. En dan laat ik een advies uitspreken. ‘Spreek maar een advies uit aan de jongere versie van jezelf. Wat zou je diegene gunnen op dit moment in 2026 en dan teruglopen, in ontvangst nemen en bedanken en dan weer even van de tijdlijn afstappen en met je meenemen’.

Dit is één van de meest impactvolle GIP’s (geleid intern proces) die we doen. Het effect is dat studenten beseffen waar ze vandaan komen. Ook trots zijn op de groei die ze al doorgemaakt hebben. Ze krijgen even een ander perspectief. Dat is het vaak. Ik denk dat deze oefening helpt om even als een helikopter erboven te hangen en te kijken van ‘hé inderdaad, ik ben al van ver gekomen’. Als je 20 bent en je studeert, word je constant gewezen op je fouten. Je staat heel weinig stil bij alles wat je goed gedaan hebt. Wat je bereikt hebt al en wie je bent, en ik denk dat deze oefening daar wel bij helpt perspectief te zien.

Wat heb je over jezelf geleerd wat je graag veel eerder had geweten?
Ik denk dat NLP voor mij op het juiste moment gekomen is. Had je mij 10 jaar eerder die opleiding laten doen, dan was het misschien veel minder geland.

Ik heb heel doelbewuste keuzes leren maken. Het is heel bestendig nu. Er echt vanuit gaan, wat vind ik belangrijk? Dat is voor mij wel de kern. Het onderwijs is ook een prachtige plek om dit te doen. Het is een heel uitnodigende plek om in jezelf te zijn.

Hebben we iets nog niet besproken voor jouw gevoel?
Wat mij zo geholpen heeft in NLP is staan voor wat je belangrijk vindt en dat doorleven. En dat heb ik in eerste instantie in jou (trainer Judith) gezien. Dat is echt heel mooi. Jij stond daar echt met passie te vertellen en je doorleefde het, je doceerde het niet.

We begonnen nota bene nog met ruzie door corona mondkapjes op, ja of nee. En zelfs in al die chaos reageerde jij vanuit zachtheid en heel erg respectvol voor het wereldmodel van de ander. Dat viel me altijd op. Dat zie ik bij Pieter (trainer) ook. Dat heeft mij zo geholpen te merken hoe jullie het doorleven, maar ook constant dat warme bad, positief en met sponsorhouding. Ik heb door die opleiding heel veel zelfvertrouwen gekregen om dingen toe te gaan passen in de praktijk. Dat vertrouwen geven, dat vind ik echt uniek aan jullie. En dus waardevol om te noemen.