Zonder prik
Op mijn spreekuur vroeg ik nieuwsgierig aan Gerard hoe zijn blind-date was gegaan en hij zei met een lach: ‘cola zonder prik’. Ik vroeg hem gelijk toestemming om die woorden te gebruiken en hij zei: ‘geen probleem omdat ik die uitdrukking ook weer van horen-zeggen heb.
Zelf had ik ‘cola zonder prik’ nog nooit gehoord, behalve dan natuurlijk van het flesje frisdrank dat te lang gestaan heeft. Hoe dan ook, het is wel een mooie uitdrukking voor als het contact te weinig uitdaging heeft. En dat contact uitdaging nodig heeft, dat is wel duidelijk; en dat niet alleen als je, vol verwachting, uitkijkt naar een nieuwe kennismaking. Ook in een bestaande relatie is uitdaging een noodzakelijk ingrediënt , wil die relatie ook een toekomst hebben.
Toen ooit mijn eerste verliefdheid (21) een feit was, raakte ik een maand of wat later behoorlijk in de war en zei mijn moeder, na een bezoek met mijn vriendin: ‘Jeff, als je de volgende keer komt wil je dan alsjeblieft niet zo opzichtig verveeld kijken’. Ik was mij van geen kwaad bewust, maar het zette mij wel aan het denken, wat uiteindelijk leidde tot een bezoek aan een vrouwelijke psychiater. Ik vertelde haar dat ik nogal in de war was over de liefde; en nadat ik zeker tien sessies had gepraat en zij nog steeds niets had gezegd, vroeg ik: wat is er nu werkelijk aan de hand met mij?’ Haar antwoord was kort en bondig:’ als je valt op meisjes die jou alleen bewonderen, dan word je niet uitgedaagd, maar ja, voor een echte uitdaging zul je dan ook een echte vrouw moeten leren kennen’. Nog altijd enigszins verward vroeg ik: ‘maar hoe weet ik dat een vrouw ‘de echte vrouw’ is?’ De psychiater zei: ‘in jouw geval is dat niet zo moeilijk, want dat zijn alle vrouwen die jij uit de weg gaat’.
Om kort te gaan: zo heb ik mijn huidige vrouw leren kennen op een bijscholingscursus. Toen ik namelijk mijzelf precies de andere kant op zag gaan als dat zij ging, besloot ik haar aan te spreken. En ik heb het geweten. Nu, na 45 jaar, word ik nog dagelijks getrakteerd op de meest uiteenlopende uitdagingen. Deze uitdagingen hebben doorgaans wel dezelfde vorm: dingen die ik doe, die ik niet zou moeten doen of dingen die ik niet doe die ik wel zou moeten doen. Tja, de uitdagende vrouw weet de man hier altijd haarfijn op te wijzen. Mijn vrouw is als een flesje prik, waar de prik nooit van opraakt.
Mooi is dat ik het principe van uitdaging ook heb toegevoegd aan mijn therapeutische benadering van patienten. Eén van de meest prikkelende zinnen is: ‘je kunt dat wel willen, maar dan moet je dat ook wel willen kunnen’. Een beproefde manier om de bewijsdrang van de mens flink aan te wakkeren.
