Metafoor via Anneke Meijer – De arme houthakker
Een arme houthakker in Zuid-Amerika vaart elke dag met een uit een boomstam gehakte kano de rivier op, het oerwoud in, om mooie grote bomen om te hakken en het hout te verkopen. Het dorre en kleine grut neemt hij mee voor eigen gebruik, voor een vuur om op te koken. Hij redt het net om vrouw en drie kinderen in leven te houden en af en toe met iets extra’s terug te komen na een goede verkoop… een pot of een lap stof…
Op een dag waait het behoorlijk en zijn vrouw vraagt “Zou je wel de rivier op gaan…?” “Natuurlijk, ik heb al zo vaak met harde wind gevaren, alleen stak die dan onderweg op” Alleen deze keer nam de storm niet af, maar toe… en ja hoor …zijn kano sloeg om, hij viel in het water. Hij kon weer bij zijn kano komen, waar hij eerder al een touw aan had bevestigd dat het vasthouden aan de kano wat gemakkelijker maakte. Het duurde lang tot de storm ging liggen en de houthakker hees zich vermoeid en doorweekt in zijn kano. En pas toen realiseerde hij zich dat zijn bijl weg was…
Met een wanhopige kreet richtte hij zich omhoog en vroeg zijn God van de Jungle “Help mij, geef mij mijn bijl terug”, en hij vervolgde meer jammerend “anders kan ik niet werken… en een nieuwe bijl, daar heb ik geen geld voor…”
En zie hij schrok op van de lichtflits en de hand die hij opeens voor zich in de lucht zag terwijl een diepe stem vroeg, ”Is dit jouw bijl?” De houthakker keek en zag een gouden bijl, en zei heel eerlijk: “Nee dit is niet mijn bijl…”
Zuchtend en half hoopvol wachtte hij af en ja, daar verscheen opnieuw een hand uit een wolk in de lucht en weer die diepe warme stem: “Is dit jouw bijl…?” Hij zag een zilveren bijl, en antwoordde eerlijk, “Nee dat is niet mijn bijl’.
Het duurde niet lang of er verscheen wederom een hand met een bijl en die stem die vroeg: “Is dit jouw bijl…?” En “Ja, dat is mijn bijl!” riep de houthakker verheugd, bij het zien van zijn stalen bijl met dat houten handvat, die hij uit 1000-den zou herkennen.
En zie deze bijl werd door de hand in zijn kano gelegd en direct daarnaast ook de gouden en zilveren bijl… en die stem zei… ”Jouw eerlijkheid beloon ik met deze twee extra bijlen.”
De houthakker viel eerst stil, zo overdonderd was hij… en daarna peddelde hij met een grote grijns pijlsnel terug naar zijn dorp … Hij kreeg een goede prijs voor de gouden bijl, breidde zijn hut uit, kocht een tweede ijzeren bijl en nam iemand in dienst, aan wie hij zijn kennis en kunde overdroeg. Hij kon nu af en toe een rustdag nemen. Maakte een tweede kano en nam zijn vrouw af en toe mee op een pleziertochtje….
En tijdens zo’n tocht gebeurde een ramp… sneller dan ooit tevoren stak de wind op, en feller dan ooit waaide het, de kano tolde en draaide en tijdens een heftige bliksemflits en onweersknal zag hij zijn vrouw over boord slaan…. Hij schreeuwde haar naam, maar kon zichzelf maar met moeite aan de boot vastklampen…en toen het weer wat opklaarde, schreeuwde hij in wanhoop omhoog … “God help mij en mijn kinderen, geef mij mijn vrouw terug…”
En zie in een wolk verscheen een beeldschone goudblonde vrouw en weer die stem die nu vroeg…”Is dit jouw vrouw?” en in een reflex, antwoordde hij…”Nee dat is niet mijn vrouw….”
Het duurde even en ja zie wederom een prachtige, lief lachende vrouw, met lange glanzende donkere haren en weer die stem “…Is dit jouw vrouw…” en hij antwoordde…”Ja dit is mijn vrouw…”
Het volgende moment zat zij naast hem in de kano en lachte hem toe. En hij grijnsde wat onwennig terug… en begon langzaam terug te kano-en ….. Doch opeens hoorde hij weer die stem…”Vertel eens, waarom ben jij, eerlijke man, gaan liegen?” Waarop de houthakker zei: “Ik wil helemaal niet liegen, maar opeens werd ik bang dat u zou doen wat u met die bijlen heeft gedaan. En toen bedacht ik me dat mijn leven een hel zou worden, want ik zou de aanwezigheid van die andere twee vrouwen nooit aan de mijne kunnen uitleggen… vandaar…”
Een verhaal, ooit door iemand aan mij verteld …. met een verrassend einde dat een glimlach oproept. Daar houd ik met name van…
Mensen en het leven zijn niet zo rechtlijnig als wijze uitspraken en tegeltjes wijsheden adviseren. “Contextualize!” riep onze NLP-trainer van het eerste uur altijd zodra hij een generaliserende opmerking hoorde. Waar en wanneer en met wie? Wanneer wel en wanneer niet?
En gaan voor het positieve en weg van het negatieve? De positieve focus op een positieve intentie kan toch leiden tot ongewenst gedrag voor een van de partijen. Welkom in de veelzijdige wereld.
Wanneer zou jij dit verhaal kunnen inzetten? Zoals je merkt ben ik begonnen mijn verzameling metaforen te delen. Vaak vroegen cursisten er om en zei ik, “zelf verzamelen, anders hoor je overal hetzelfde”.
Nu schrijf ik er af en toe een uit. Voor de volgende generatie. En in de toekomst zullen ze bij elkaar staan en te vinden zijn via onze website.
Anneke Meijer
